anılar....

hiç bi şey elime geçen mektup kutusu kadar mahzun edemezdi beni ..
kimler yokki içinde ; yeşil bi zarf yeşil bi kağıt o zamanlarda estetik düşünen kuzenim ,
artık gönlümde kuzenlikten kardeşliğe terfi ettirdiğim Rıdvan ,
yeni öğrenendiği eciş bücüş yazılarla Sonnur ,
hasretle beklediğim düzenli mektupları ile dostum kardeşim hocam mektup arkadaşım,
hafızlık yaptığı kurstan bana başka bi yatılı kursta olan bana yazan ablam ,
gelin gitmesiyle hasretliğini bağrımıza düşüren ablam ve ailesinin yazdığı esprili mektup ,
ve toplanıp birlikte yazdıkları farklı renklerdeki zarflarla postacının "hep sana çalışmışız bu hafta "diye elime saydığı mektuplarıyla öğrencilerim ve daha kimler kimler ..

zaman geçiyor ve mektup artık yakın tarihteki tatlı anılardan biri olmaya başladı oysa mektuptaki özen mektuptaki çaba hangi kahrolası mesajda mail de var ..
hepsini saklıyorum arada okuyup geldiğimiz noktayı düşünüyorum mektupların irşad edici tarafıda vardı bizim için okuduğumuz kitapları takip ettiğimiz yazarları ve pskolojik sorunlarımızı anlatırdık birbirimize yeni nesilin bundan mahrum olması beni üzüyor ..vesselam

mektup

"sana gene yazıyorum

çünkü yalnızım

ve çünkü kafamın içinde seninle konuşurken senin bunu bilmiyor,

ya da bana karşılık veremiyor olmana katlanamıyorum.

kısa süreli ayrılıklar iyi oluyor,

çünkü hep bir arada olununca her şey hiç ayırt edilemeyecek kadar birbirine benzemeye başlıyor.

yan yana durduklarında kuleler bile cüceleşirken, alelade ve ufak tefek şeyler yakından bakınca kocamanlaşır.

küçük tedirginlikler onlara yol açan nesneler göz önünden kaldırıldığında yok olabilir.

yan yanalık dolayısıyla sıradanlaşan tutkularsa mesafenin büyüsüyle yeniden büyüyüp doğal boyutlarına dönerler.

aşkım da öyle.

zamanın aşkımı tıpkı güneş ve yağmurun bitkileri büyüttüğü gibi büyütmüş olduğunu anlamam için senin bir an, sırf rüyada bile olsa, benden koparılman yetiyor.

senden ayrılır ayrılmaz sana olan aşkım bütün gerçekliğiyle kendini gösteriyor: o, ruhumun bütün enerjisiyle yüreğimin bütün kişiliğini bir araya getiren bir dev.

böylece yeniden insan olduğumu hissediyorum çünkü içim tutkuyla doluyor.

araştırma ve çağdaş eğitimin bizi kucağına attığı belirsizlikler ve bütün nesnel ve öznel izlenimlerimizde kusur bulmaya iten kuşkuculuk bizi küçük, zayıf ve mızmız kılıyor.

ama aşk -feurbachvari insana aşk değil, metabolizmaya aşk değil, proletaryaya aşk değil- sevdiğine aşk, yani sana aşk, insanı yeniden insanlaştırıyor...

dünyada çok dişi var, kimileri de çok güzel.

ama ben, her bir hattı, hatta her bir kırışığı bana hayatımın en büyük ve en tatlı anılarını hatırlatan bir yüzü bir daha nerede bulabilirim?

senin tatlı çehrende sonu gelmez acılarımı, yeri doldurulmaz kayıplarımı bile okuyabilir ve senin tatlı yüzünü öptüğümde acıyı öperim.

hoşça kal canım."

"kapılar, kalbime çarpıyor "

hep en zoru bu dersin sonra ondan daha zor olanıyla karşılaşırsın ,böylece en zorunun önceki değilde bu olduğunu düşünürsün, halbuki oda değildir daha zoru vardır daha acısı ...

hep bu karanlığın en karanlık olduğunu ,bunu aşarsan karanlığın yavaş yavaş aydınlanacağını düşünürsün hatta inanırsın buna ,değildir gittikçe dahada kararır

-bunun bir sabah tararken gördüğün bir kaç tel beyaz saçla ilgisi var mı ?
-yaşlanıyor olmak mı düşündürüyor seni ?

saçlarımda beyaz görmek zamanın geriye doğru akmaya başladığını gösteriyor ..geçen gün otobüste 20 sinde olmadığını düşündüğüm bi kız gördüm o oturuyordu ben ayaktaydım saçları ortadan ikiye ayrılmıştı ve saçlarındaki beyazlar o mesafeden benimkinden 10 kat fazla olacak kadar çoktu ..

-yani bunun çeşitli sebepleri olabilir elbette

ama zaman dönüyor işte ... geriye doğru sayıyor artık.. bu saçlarıma her baktığımda o teli her arayıp bulduğumda zamanın aktığını haykırıyor bana

hep "daha iyi günler" aşkına yaşarsın hep bi umutla bu gün ki mutsuzluğun komik geleceği günlere göz açacağın günlerin hayali ile

-umutsuz musun? ben mi öyle hissettim ?

umutsuz değil endişeliyim ..kabul korkuyorum da ..o çizgiye varmadan önce umudumu kaybetmekten korkuyorum ve ben ne zaman birşeyi kaybetmekten korksam onu kaybederim bu korkumu dahada tetikliyor

"...çünkü yanımda olduğunu düşünürken aslında her güne bunun boş bi kuruntu olduğu gerçeğiyle uyanıyorum"

Sen ne dersen de

doğru ve dürüst olmanın karşısında hep

"kizb" yani yalan vardır.

yıllar geçsede üstümden

yıllar geçiyor bende gündem hep aynı

derse geç kalıyorum ....
araba almalıyım ...
derse geç kalmamalıyım
uyku ne büyük nimet
yinede tatillleri sevmiyorum
araba şart oldu
bugün günlerden neki ...

yerimde mi sayıyorum nedir

Dönüş

biriktirdiğim bütün kahır cümlelerini sustum ,
ki tekrar etmiştim günlerce haykıracaktım .

şimdi nerden başlanır nasıl yenilenir bu zihin? nasıl iyileşir bu yara?..pişmanlıklarını artırmadan sürdürülür mü hayat ?

susuyorum ağız dolusu

susuyorum ağız dolusu.... susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu susuyorum ağız dolusu ..susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu .... susuyorum ağız dolusu ....

işaret !

ilk yarısını tamamlamışken günün ikinci otobüse yetişmek için telaşlanıyorum
dakikalarla yarışıyorum hergün
bozuk yolun sağına soluna kıvrıla kıvrıla gidiyor otobüs
ilerde köyün girişinde iki küçük kız çocuğu var , önlerinde yolun ortasında kocaman bir köpek iki ayağı üzerinde oturmuş onlara karşı duruyor
kızlarınkorku dolu yüzleri bize dönük
yaşları küçük önlüklerinin üzerinde parkeleri
köpek kalkmaya niyetli değil, tehdit etmeye devam ediyor yaklaşıyoruz içim acıyor kimbilir nasıl korktular adım atamıyorlar ..
bir ana durdu otobüs ve indi şöför arkasından hey nereye diyenlere aldırmadan küçük kızların yanına gitti onları az ilerdeki evlerine bıraktı ve döndü ..soran gözlere döndü ve "nasıl korkmuşlar görmediniz mi?" dedi

işareti gösterdi rahman
daha ümitliyim artık

takvim

eve gelen promosyon amaçlı o kadar takvimden benim odama üzerinde kocaman bir inek resmi olan kasap reklamlı takvimi asan anne babamı anlamaya çalışıyorum ..
bana bişeymi ima ediyorlar:S

merhaba ..

tşk

Teşekkürler anne
En temiz aynayı sen tuttun bu hayatta yüzüme
En gerçekçi sözleri sen fısıldadın kulağıma

_aşk mı ?
elektirikler kesilmeden yıldızlar seçilmiyor gözüm

...

üzerine bunca söz edilince
sıyrılıp çıktı aramızdan aşk